Iako ženski boks još uvijek ima poteškoća da uđe među glavne sportske tokove, ovaj sport ima dugu i bogatu istoriju.

Možda se može čak i reći da je ženski u nekim periodima istorije imao bolji položaj u odnosu na trenutnu situaciju. Ipak, bez obzira na činjenicu da u ovom sportu žene učestvuju sve od njegovog nastanka, kada pogledamo unazad – ravnopravnosti između žena i muškaraca gotovo da i nije bilo.

Iako zapisi o ženama u ringu sežu sve do početka 18. vijeka, žene bokserke nisu dobijale licence, nisu učestvovale na takmičenjima, a u većini zemalja ovaj sport je do skoro bio zabranjen.

I pored činjenice da ovaj sport kod nas nije baš pretjerano popularan i žene koje se njime bave mogu se nabrojati na prste, u Americi, Meksiku i Argentini ženski profesionalni je na vrhunskom nivou, ali ipak sa svim elementima kiča kako bi bio prilagođen “šou-biznisu” i potrebama obrtanja velike količine novca.

Jedna od najpoznatijih svjetskih promoterki ženskog boksa je ćerka Muhameda Alija, Lajla Ali.

RTSA0XTV 2

Uopšteno, prva pravila koja su definisala prostor za borbu, zabranjivala udarce glavom, ispod pojasa i sl. potekla su početkom 18. vijeka. Čak i nakon toga, boks kao sport je često bio predmet kritike onih koji smatraju da podstiče agresivnost i predstavljan je kao legalizacija opasnih i grubih uličnih tuča.

S druge strane, pristalice boksa su se zalagale za to da je riječ o plemenitoj vještini jer iako bokser direktno napada protivnika, istovremeno prema njemu gradi duboko poštovanje i sportski duh.

Takođe, saglasni su sa činjenicom da je agresiju bolje praktikovati u sportu nego drugim sferama života i rada čovjeka.

Dakle, boks kao sport i same borbe su teške za muškarce, a ako se uzme u obzir da su žene slabiji i nježniji pol, vremenom su i sama pravila tome prilagođena.

Žene nose dodatnu opremu (pojas za prsa), a i podjela kategorija je nešto drugačija.

Da bi se osigurala ravnopravnost borbe, bokseri i bokserke se takmiče u različitim kategorijama po težini.

Za kadete i žene se koriste nešto drugačije kategorije, pa tako imamo iglu do 46kg, papir 46 – 48kg, muva 48-50kg, polubantam 50-52kg, bantam 52 – 54kg, perolaka 54 – 57kg, laka 57 – 60kg, poluvelter 60 – 63kg, velter 63 – 66kg, polusrednja 66 – 70kg, srednja 70 – 75kg, poluteška 75 – 80kg i teška 80 – 86kg.

Podaci o prvoj ženi koja se bavila boksom sežu do početka 18. vijeka, baš u periodu kada su i definisana pravila u ovom sportu, a radi se o Elizabet Wilkinson, Britanki koja je življela u Londonu. Predstavljala se kao evropska šampionka, a borila se jednako i sa muškarcima i sa ženama.

U to vrijeme pravila u boksu su bila drugačija nego danas. Bilo je dozvoljeno guranje i šutiranje, i druge vrste napada koje su danas zabranjene, tako da je sport bio grublji.

Najveća pobjeda žena u boksu je uvođenje ženskih nadmetanja na Olimpijske igre 2012. godine na ljetnim igrama u Londonu, nakon čega su borbe normalno organizovane i u Riju 2016. godine.

U Londonu se takmičilo 36 djevojaka u tri kategorije, da bi se u Riju taj broj udvostručio. Prema riječima organizatora i predsjednika Međunarodnog olimpijskog komiteta, ženski boks je opravdao očekivanja uprkos kritikama i sumnjama da li bi žene uopšte trebale da se bave ovim sportom.


There is no ads to display, Please add some